Gad Saad prófessor við Concordia-háskóla í Montreal, Quebec, Kanada ræðir við Robert Spencer forstöðumann Jihad Watch um kennisetningar íslams, horfurnar á umbótum á íslam, hvað prédikað er í moskum múslima í Bandaríkjunum, þöggunaráráttu ráðamanna og hvort hann hafi gerst sekur um hatursorðræðu. Robert Spencer hefur undanfarinn 36 ár helgað sig kerfisbundnum rannsóknum á íslam. Spencer er höfundur 15 bóka um íslam og jíhad, þ. á m. metsölubókanna The Truth About Muhammad og The Politically Incorrect Guide to Islam (and the Crusades), og hefur skrifað mikinn fjölda greina um málefnið í dagblöð og tímarit.

Hvað er íslam?

Vegna þess að íslam er meir í ætt við lögspeki og stjórnmál en guðfræði er eðlilegt að þeir sem hafa áhuga á samfélagsmálum vilji kynna sér hvað íslam er, hvernig það breiddist út, og hverjar stjórnmálakenningar íslams eru. Hér má finna almennt yfirlit yfir íslam og 12 myndskeið þar sem Robert Spencer útskýrir grunnhugtök Múhameðstrúarmanna.

Íslam eru yngstu trúarbrögð mannkyns, stofnuð af Múhameð spámanni á árunum 610-632. Orðið íslam táknar undirgefni við hinn eina sanna guð, Allah. Íslam boðar frið sem Allah veitir þegar allir jarðarbúar hafa gengið inn í Hús íslams, sem nefnt er Friðarins hús, í andstöðu við Stríðsins hús þar sem íslam er ekki við stjórnvölinn. Lögð er áhersla á stranga eingyðistrú, enginn er guð nema Allah og Múhameð er spámaður hans. Allah á að hafa opinberað Múhameð orð sín og eru þau skráð í Kóraninum. Íslam styðst ennfremur við síra Múhameðs sem er fyrsta stóra ævisaga spámannsins, færð í letur af Ibn Ishaq (704-767) og hadíðurnar sem er textasafn og fjallar um breytni og ræður Múhameðs. Síra og hadíðurnar kallast einu nafni súnna.

Íslam byggir þannig á Kóraninum og súnna. Í þessum þremur hlutum (Kóraninum, síra og hadíðunum) er því að finna alla trúartexta íslams. Sé litið á þrjú heilög textasöfn íslams sem eina heild þá eru 14 prósent í Kóraninum. Síra og hadíðurnar geyma 86 prósent af lærdómi íslams. Þetta sýnir vel hversu gífurleg áhrif Múhameð hefur á múslima og skýrir um leið hvers vegna viðbrögðin eru svo ofsafengin við gagnrýni og háði þegar hann er annars vegar, en minni þegar sjálft íslam er tekið fyrir. Staðreyndin er sú að íslam er að stærstum hluta hugmyndafræði Múhameðs.

Í augum múslima er íslam ekki aðeins trúarbrögð og stjórnmálakenning, heldur ennfremur lögmál, sharía, sem hlýða skal í einu og öllu. Sharía er gefið í eitt skipti fyrir öll, ný löggjöf er óhugsandi, einungis túlkun lögmálsins kemur til greina. Samkvæmt því eiga íslam og samfélagið að vera órofa heild og sá er grundvöllur stjórnarhátta í ýmsum íslömskum ríkjum.

Þessi áhersla á siðvenjur og breytni Múhameðs, sem Kóraninn segir hinn fullkomna múslima, útskýrir af hverju Evrópubúar fyrri tíma töluðu gjarnan um múslima sem Múhameðista og íslam sem Múhameðismann. Annað sem vekur athygli er að 64 prósent af Kóraninum eru helguð þeim sem ekki eru múslimar, kafír-fólkinu, sem þýðir að afstaða íslams til þeirra sem ekki eru múslimar er mjög veikamikil.

Kafír-hugtakið nær yfir fólk Ritningarinnar en svo kalla múslimar bæði gyðinga og kristna. Það nær líka yfir fólk sem aðhyllist fjölgyðistrúarbrögð, vísindahyggjufólk, skurðgoðadýrkendur og trúleysingja. Það sem Múhameð segir um kafír gildir um alla þessa hópa. Yfir 60 prósent af Kóraninum beinist ekki aðeins gegn kafír-fólki, heldur fjallar ennfremur yfir 80 prósent af síra um baráttu Múhameðs við kafíra. Sama gildir 37 prósent af hadíðunum. Alls eru þannig 51 prósent af textum helgirita Íslams vígð kafírum.

Í Kóraninum má lesa að pretta megi kafír, það má brugga honum launráð, hata hann, hneppa í þrældóm, hæða, pynta og drepa. Stjórnmál og heilagt stríð – jíhad – er einnig mikilvæg undirstaða íslam. Í Kóraninum eru 24 prósent textans helgað jíhad. Í hadíðu-safninu sem kennt er við Sahid al-Buhari, sem er einn af þremur helstu hadíðu-riturunum, er jíhad 21 prósent efnisins á meðan hvorki meira né minna en 67 prósent síra eru helguð jíhad. Í heildina kemur jíhad fyrir í 31 prósent af textum helgirita íslams.

Sumir múslimar vilja halda því fram að jíhad-orðræðan snúist eingöngu um persónulega innri trúarlega baráttu. Í því hadíðu-safni sem nefnt var hér að ofan eru í mesta lagi tvö prósent helguð hinu persónulega jíhad. Hins vegar eru 98 prósent helguð jíhad þar sem íslam skal boðað og breitt út með vopnavaldi.1 Síra helgar 23 prósentum af jíhad-textanum hinu boðaða jíhad , þ.e. útbreiðslu trúarinnar með prédikunum og trúboði. Afgangur þessa jíhad-efnis, 77 prósent, fjallar um stjórnmálalega og vopnaða jíhad-baráttu. Síra nefnir hvergi hið persónulega, innri trúarlega jíhad.2

Í ljósi ríkrar áherslu Kórans, síra og hadíðanna á hversu fyrirlitlegt kafír-fólkið er, ítrekuð tilmæli um fjandskap við kafíra, og hið feiknmikilvæga hlutverk sem jíhad leikur, er ekki furða þótt aðlögun trúandi múslima að jafnréttis- og lýðræðisþjóðfélögum Evrópu gangi illa. Aðlögun – jafnvel friðsamleg sambúð við vantrúaða – gengur beinlínis þvert á trúarbrögð og sjálfskennd trúaðra múslima.

Aðalþættir í trúariðkunum múslima eru hinar fimm stoðir íslams, þ.e. trúarjátning (kalima), bæn (salat), ölmusa (sakat), fasta (saúm) og pílagrímsför (hadsjí). Guðsþjónusta fer fram í mosku en bænakallari kallar til bæna úr turni hennar. Myndir af Allah og spámanninum Múhameð eru bannaðar, svo og neysla víns og svínakjöts. Heimilt er að eiga fjórar eiginkonur og löglegur giftingaaldur stúlkna er 9 ára. Kenningar Kóransins gera konuna lægra setta karlmanninum og eins og áður hefur komið fram er kveðið skýrt á um að kafírar séu óæðri manneskjur en múslimar.

Tímatal íslams byrjar þegar Múhameð hóf hina stjórnmálalegu og hernaðarlegu baráttu í Medínu. Velgegni Múhameðs lá ekki í trúboðinu heldur í stjórnmálastarfinu og vopnuðum átökum.

Útbreiðsla íslams

Útbreiðslu íslams má skipta í tvo tímaskeið. Þau 13 ár sem Múhameð stundaði trúboð sitt í Mekku og náði að safna í kringum sig um 150 fylgjendum. Síðan tímabilið sem tók við árið 622 eftir brottför Múhameðs frá Mekku til Medínu. Þá óx honum ásmegin og hann varð bæði stjórnmálalegur og hernaðarlegur leiðtogi. Tímatal íslams byrjar ekki á fæðingarári Múhameðs 570, né þegar honum opinberuðust fyrstu vitranirnar 610. Tímatalið byrjar þegar Múhameð hóf hina stjórnmálalegu og hernaðarlegu baráttu í Medínu. Það var þá sem honum auðnaðist að koma sínu íslam í framkvæmd.

Hugmyndin um heilagt stríð íslam varð tilefni skjótra pólitískra og trúarlegra landvinninga í Arabíu. Sagnfræðingar telja að þegar Múhameð lést 632 hafi honum verið búið að takast að safna 100 þúsund manns undir fána íslams. Velgegni Múhameðs lá ekki í trúboði íslams heldur í stjórnmálastarfinu og síðan hinni vopnuðu baráttu – jíhad. Á dögum fyrstu kalífanna breiddist veldi íslam í allt til Spánar og Marokkó í vestri og Himalajafjalla í austri.

Íslam hefur nú fylgi þorra manna í Norður-Afríku, norðanverðri Mið-Afríku, Vestur-Asíu, Pakistan, Afganistan, Mið-Asíu, Bangladesh og Indónesíu. Deilur af ýmsu tagi ollu klofningi innan íslam á liðnum öldum og múslimar greinast í súnníta og sjía. Súnní-íslam er fjölmennasta stefna íslams. Súnní er ráðandi í Norður-Afríku, fyrir botni Miðjarðarhafs, á Arabíuskaga, í miðhluta Asíu og mörgum löndum Austurlanda fjær. Helsta land sjía-múslima er Íran en þeir eru líka fjölmennir í Írak, Bahrain og Azerbaijan.

Stjórnmál og sharía trúarlögin

Í augum múslima er íslam ekki aðeins trú og stjórnmálakerfi, heldur einnig lögmál, sharía, sem hlýða skal í einu og öllu og byggt á helgum ritningum. Sharía er gefið í eitt skipti fyrir öll, ný löggjöf er óhugsandi, einungis túlkun lögmálsins kemur til greina. Samkvæmt því eiga íslam og samfélagið að vera órofa heild og sá er grundvöllur stjórnarhátta í ýmsum íslömskum ríkjum, t.d. í Sádi-Arabíu, Súdan, Íran, Írak, Afganistan, Pakistan, Brúnei, Sameinuðu arabísku furstadæmunum, Katar, Jemen og Máritaníu. Þar tíðkast refsiaðferðir sharía, á borð við afhöggvun handa og fóta vegna þjófnaðar og hýðingar og grýtingar til dauða vegna kynlífs utan hjónabands. Dauðarefsing er til handa þeim sem falla frá trúnni.

Íslamistar stefna að samfélagi sem hvorki er lýðræðislegt né jafnræðislegt í evrópskum, veraldlegum skilningi, heldur skal því stjórnað eftir lögmálum íslam.

Ýmsar harðlínuhreyfingar eru við lýði bæði meðal súnníta og sjía í Egyptalandi, Pakistan, Sádi-Arabíu, Íran og víðar. Hugmyndafræði salafista, jíhadista og Bræðralags múslima hefur verið í mikilli sókn undanfarna áratugi. Í Íran telst hafa verið gerð íslömsk bylting og Íslamska ríkið (ISIS) ríkir yfir stóru landsvæði sem áður tilheyrði Írak og Sýrlandi.

Samkvæmt skilgreiningu pakistanska hugmyndafræðingsins Abul A’la Maududi (1903–1979) stefna íslamistar að samfélagi sem hvorki er lýðræðislegt né jafnræðislegt í evrópskum, veraldlegum skilningi, heldur skal því stjórnað eftir lögmálum íslam. Þannig fá dhimmí, manneskjur sem eru annarrar trúar en íslam, einungis vernd og frelsi til að iðka trúarbrögð sín í skiptum fyrir hollustu, hlýðni og greiðslu á ákveðnum skatti – jizyah – til hinna íslömsku valdhafa.

Kóraninn: Mótsagnir og tvöfeldni

Kóraninn er fullur af súrum sem stangast á í boðskap sínum og innihaldi. Á meðan finna má súrur sem segja að múslimar eigi að vera umburðarlyndir gagnvart fólki Ritningarinnar, þ.e. kristnum og gyðingum, þá eru önnur vers sem boða að múslimar eigi að ráðast á slíkt fólk þar til það greiði verndarskattinn jizyah, verði undirgefið íslömskum lögum og sýni auðmýkt. Þá vakna augljósar spurningar: Hvaða vers eiga að gilda? Hvað er hið rétta íslam? Kóraninn býður upp á lausn á þessum vanda, því yngri versin eiga að hafa þýðingu fram yfir þær súrur sem eru eldri í bókunum.

Þannig má til að mynda sýna fram á að hinar herskáru og ofbeldisfullu súrur frá Medínatímabili spámannsins eru atkvæðameiri en eldri og friðsamari súrur frá Mekkatímabilinu. Klerkar íslams hafa verið staðnir að því að vitna í eldri og friðsamari súrur Kóranins þegar verja þarf íslam fyrir Vesturlandabúum vitandi að þær hafa verið felldar niður af nýrri og ofbeldisfyllri súrum.

Þetta þýðir að stjórnmálalegur hluti Kóransins frá tíð Múhameðs í Medínu hefur að geyma orð sem skuli ráða fram yfir hin sem eru í trúarlega hlutanum frá fyrstu árunum þegar spámaðurinn bjó valdalaus í Mekku. Í þeim hluta Kóransins sem geymir vitranir frá Mekku er að finna mikið af trúarlegum og ljóðrænum súrum.

Í Medínuhlutanum breytist tónninn. Súrurnar fá skírskotun í sögu og stjórnmál. Í Mekku-Kóraninum er verið að tala um fyrir fólki, í Medínu-Kóraninum yfirtekur valdboðið og stjórnmálin eftir að Múhameð og fylgismenn hans hófu að beita fólki ofbeldi til að fá vilja sínum framgengt.

Tímaröð súra Kóranins er því mikilvæg hvað varðar túlkun hans fyrir klerka múslima og sér í lagi er ákvæði Kóranins um afturköllun eða niðurfellingu (Kóran 2:106) mikilvægt, þar sem nýrri vers eða tilskipanir fella samsvarandi en eldri vers úr gildi. Afturköllunarvers Kóranins sem útskýrir í raun að Allah skiptir um skoðun hér og hvar í Kóraninum hljómar þannig: ,,Hvaða teikn sem Vér afmáum eða látum í gleymsku falla, setjum Vér annað betra eða jafn-gott í þess stað. Er þér ókunnugt, að Allah hefur vald yfir öllum hlutum?”.3

Þannig má til að mynda sýna fram á að hinar herskáru og ofbeldisfullu súrur frá Medínatímabili spámannsins eru atkvæðameiri en eldri og friðsamari súrur frá Mekkatímabilinu. Af öllum 114 súrum Kóranins eru einungis 43 sem ekki innihalda afturkölluð vers. Hin grimma og ofbeldisfulla níunda súra fellir ein og sér fjölda annarra súra og versa úr gildi:

En þegar hinir friðhelgu mánuðir eru á enda runnir, skulu hjáguðadýrkendur felldir, hvar sem til þeirra næst. Takið þá höndum, umkringið þá, og gerið þeim hvarvetna fyrirsát. Ef þeir iðrast, ganga til bæna og gjalda ölmusu-skatt, skuli þeir frjálsir fara. Sjá! Allah fyrirgefur og er miskunnsamur (9:5)

Sem dæmi er því tilskipun Kóranins um trúboð múslima með hervaldi rétthærri en trúboð án þvingunar. Þekking á úrfellingum versa er talin ákaflega mikilvægur þáttur í trúfræðinámi klerka múslima.4 Klerkar íslams hafa verið staðnir að því að vitna í eldri og friðsamari súrur Kóranins þegar verja þarf íslam fyrir Vesturlandabúum vitandi að þær hafa verið felldar niður af nýrri og ofbeldisfyllri súrum.5 Yfirvöld í Sádi-Arabíu hafa útbúið sérstaka útgáfu af Kóraninum í enskri þýðingu til dreifingar í moskum á Vesturlöndum þar sem sérstaklega er merkt við vers sem fallin eru úr gildi og bætt er við útskýringum úr hadíðtextum, sem oft sýna ofbeldisfulla merkingu ýmissa versa.6

Dr. Bill Warner ber saman Krossfarirnar og jíhad – landvinninga íslams

Þegar rætt er um jíhad samtímans eða fjöldamorðin á tímum arabísku landvinninganna er þessu gjarnan líkt við Krossferðir Evrópumanna til Landsins helga. Í ræðu sem Barack Obama Bandaríkjaforseti hélt í febrúar 2015 fordæmdi hann t.d. grimmdarverk Íslamska ríkisins en varaði jafnframt Vesturlandabúa við því að setja sig á háan hest því á tímum Krossferðanna og Rannsóknarréttarins hafi hræðileg ódæði verið framin í nafni Krists. Varla verður séð hvernig atburðir í sögu kristninnar langt aftur í aldir mildi áfellisdóminn yfir hrottafengnu framferði liðsmanna Íslamska ríkisins. Þá má geta þess að slátranir í sögu íslams á fólki sem ekki var íslamstrúar eru taldar nema um 270 milljón manns. Ef við skoðum hin stóru ódæði sem framin voru í nafni kristindómsins: krossferðirnar, rannsóknarréttinn og galdrabrennurnar, þá eru tölurnar að hámarki um 260-270 þúsund mannslíf vegna þessara þriggja þátta í sögu kristninnar.7

Siðfræðileg tvöfeldni íslams er augljós. Það er einnig erfitt að standa fast við þá fullyrðingu að íslam sé sannur boðberi trúarlegs umburðarlyndis enda er eitt af höfuðeinkennum ritningarinnar baráttan gegn kafír-fólki. Sú staða ætti ekki að vera öfundsverð neinum. Þar sem íslam er við völd er einn bálkur af reglum fyrir múslima og síðan aðrar reglur fyrir kafír-fólk sem sett er skör lægra. Vinsamleg og umburðarlynd orðræða um fólk sem er ekki múslimar er yfirkeyrð af 13 versum í Medínuhluta Kóransins þar sem múslimum er bannað að stofna til vináttu við kafíra.

Slátranir í sögu íslams á fólki sem ekki var íslamstrúar eru taldar nema um 270 milljón manns. Ef við skoðum hin stóru ódæði sem framin voru í nafni kristindómsins: krossferðirnar, rannsóknarréttinn og galdrabrennurnar, þá eru tölurnar að hámarki um 260-270 þúsund mannslíf vegna þessara þriggja þátta í sögu kristninnar.

Rannsóknir á uppruna og trúverðugleika Kóransins hafa þótt viðkvæmar og gjarnan mætt andúð trúandi múslima. Þeir sem gagnrýna Kóraninn hafa stundum fengið morðhótanir frá klerkum og íslamistum. Sama gildir um skop og almenna gagnrýna á íslam. Nefna má morðtilraun sem egyptski nóbelsverðlaunahafinn Naguib Mahfouz varð fyrir, mál rithöfundarins Salman Rushdie, morðið á hollenska kvikmyndaleikstjóranum Theo Van Gogh, morðtilraunina á danska rithöfundinum Lars Hedegaard, fjöldamorðin í París á ritstjórn skoptímaritsins Charlie Hebdo, morðtilraunir sem danski skopmyndateiknarinn Kurt Westergaard hefur mátt þola og fleiri.

Þá er ótalin sá hópur karla og kvenna sem vöktuð eru af vopnuðum lífvörðum öllum stundum sólarhringsins vegna líflátshótana sem þeim hefur borist. Í þeim hópi er að finna vestræna gagnrýnendur íslams, múslima sem gengið hafa af trúnni og múslima sem vilja endurbætur á íslam, færa það í átt til nútímans.

Af þessum sökum er auðvitað fáránlegt að halda því fram að íslam sé trú friðarins. Hinn trúarlegi hluti, Mekku-íslam, felur ekki í sér lykillinn að valdakjarna íslam. Það var Medínu-íslam hins stjórnmálalega herforingja Múhameðs sem náði fram að ganga eftir að hann hafði starfað í 13 ár sem misheppnaður boðandi trúarinnar. Sir William Muir (1819–1905), sem var einn mesti fræðimaður Evrópu um sögu íslams á 19. öldinni sagði þessi beinskeyttu orð um Kóraninn: ,,Sverð Múhameðs og Kóraninn er einhver hættulegasti óvinur siðmenningar, frelsis og sannleika sem heimsbyggðin hefur kynnst”.8

Íslamófóbía. Er íslam friðartrú? Var Múhameð friðarsinni? Ofbeldisversin í Kóraninum

Undirstöðuatriði íslam: 1) ,,Íslamófóbía”, 2) Er íslam friðartrú?, 3) Var Múhameð friðarsinni?, 4) Ofbeldisversin í Kóraninum.

Friðarvers Kóransins. Íslamska ríkið. Er Íslamska ríkið fulltrú 1,5 milljarða múslima? Hvað er Jíhad?

Undirstöðuatriði íslam: 5) Friðarversin í Kóraninum, 6) Er Íslamska ríkið íslamskt? 7) Hvernig getur Íslamska ríkið verið fulltrúi fyrir 1,5 milljarða múslima?, 8) Hvað merkir ,,jíhad”?

Afstaða íslams til gyðinga og kristna, Úmar-sáttmálinn, Sharía-trúarlögin, Refsiviðurlög íslamskra laga

Undirstöðuatriði íslam: 9) Afstaða íslams til gyðinga og kristna, 10) Úmar-sáttmálinn 11) Sharía-trúarlögin, 8) Refsiviðurlög íslamskra laga

Sigurfreyr Jónasson tók saman. Greinin byggir á völdum brotum úr 6. kafla bókar Hege Storhaug, Þjóðaplágan íslam, ,,Textar Allah og Múhameðs undir rökfræðilegri smásjá” bls. 171-181 í þýðingu Magnúsar Þórs Hafsteinssonar. Einnig er leitað fanga í Íslensku alfræðiorðabókina H-0, 2. bindi, bls. 162-163 sem bókaútgáfan Örn og Örlygur gaf út árið 1990 (önnur prentun 1992), skýrsluna Statistical Islam sem Center for the Study of Political Islam gaf út, greinina ,,Kóran” í frjálsa alfræðiritinu Wikipedíu, síðast breytt 31. mars 2016 klukkan 21:19, og youtube-myndbandaveituna.

Tilvísanir

1) Deilt er um hvort þessi tvö prósent fjalli í raun um hið persónulega, innra jíhad þar sem textarnir fjalla um trúarlegar gjörðir sem tengjast vopnuðu jíhad.
2) Það sem hér fer á eftir byggir í grundvallaratriðum á Statistical Islam eftir dr. Bill Warners sem starfar við Center for Studies of Political Islam. Sjá einnig Hege Storhaug. 2016. Þjóðaplágan íslam, bls. 171-188.
3) Kóran. 2003. 2. útgáfa. Reykjavík: Mál og Menning. Súra 2:106.
4) Rev. Anwarul Haqq. 1926. Abrogation in the Koran, 16. júní, 2008. Muhammadanism. org. Síðast skoðað 7.7.2016.
5) Engr. Umar Abaka. 7. ágúst, 2008. ,,Abrogation and the Koran”. Political Islam. Síðast skoðað 7.7.2016.
6) Khaleel Mohammed. Spring 2005. ,,Assessing English Translations of the Qur’an”. The Middle East Quarterly. Síðast skoðað 7.7.2016.
7) Hege Storhaug. 2016. Þjóðaplágan íslam, bls. 381. Sjá einnig ,,So, How Many People has Religion Killed? or Death by Atheism / Death by Government?” Theroadtoemmaus.org. Síðast skoðað 7.7.2016.
8) William Muir. 1861. The Life of Mahomet, 4 bindi, bls. 322. London: Smith, Elder, & Co.